فرایند آنیلینگ و اهداف آن

در انجام عملیات بر روی مواد فلزی فرآیندی وجود دارد که به آن آنیلینگ می گویند. با کمی جستجو متوجه می شویم که هدف از این اصطلاح در یک کلمه “بازپخت” خواهد بود. اما در کل اینکه این فرایند به چه چیزی اشاره دارد، موضوع مقالۀ امروز ماست.

در صنعت برای تولید محصولات مختلف فلزی با استفاده از عملیات های متعدد از ریخته گری گرفته تا برشکای و فرم دهی، قطعات قابل استفادۀ متعددی تولید می شود. حال در برخی از اوقات نتیجه کار آن چیزی نیست که انتظارش می رود. به عبارتی محصول تولید شده استاندارد لازم را ندارد. عدم وجود یک ساختار با کیفیت باعث می شود نتوان از محصول تولیدی استفاده کرد. اینجاست که پای آنیلینگ به میان می آید. با ما همراه باشید تا درباره این فرایند، اهداف، معایب و مزایای آن بیشتر با شما ما صحبت کنیم.

آنیلینگ چیست؟

قدمت آنیل کردن به صدها سال قبل بر می گردد. آنیلینگ (annealing) که به آن آنیل کردن نیز می گویند، به معنای بازپخت محصولات تولیدی غیر قابل استفاده است. به عبارتی این فرایند با استفاده از روش های مختلف با حرارت دهی خواص مکانیکی و ساختاری مواد فولادی مختلف را بهبود می دهد.

گذر از این مرحله باعث می شود که قطعه دارای مشکل برای مصرف قابل استفاده شود. البته این تنها استاندارد کردن مقاطع فولادی نیست و در جای خود می تواند کاربرد بسیار فوق العاده ای داشته باشد. با استفاده از آنیل کردن مواد می توان به وسیلۀ حرارت دادن آن ها سختی و شکل پذیری قطعات را تغییر داده و به این وسیله هر قطعه غیر قابل مصرف را به چرخه تولید و فروش بازگرداند.

البته اگرچه تاکید ما بیشتر روی مواد فولادی و به طور کلی فلزی است، اما آنیلینگ برای تولیدات غیر آهنی هم به کار گرفته می شود. اما یقینا با توجه به متریال مصرفی روش آنیل کردن هم می تواند متفاوت و به دو شکل گرم کردن و سرد کردن بسته به نوع مواد باشد.

مطلب پیشنهادی : لوله سیاه تست آب

هدف از آنیل کردن

گفتیم که آنیلینگ اصطلاحی است که به فرآیندهای عملیات حرارتی انجام شده بر روی فلزات نرم اشاره دارد. در طول فرآیند بازپخت، فلزات یعنی همان قطعات فولادی به طور یکنواخت گرم می شوند تا آنها را تا حد امکان به حالت قبل از سرد کاری خود برگردانند. این فرآیند عملیات حرارتی که به آن بازپخت می گویند، شکل‌پذیری فلز را افزایش می‌دهد و تضمین ایجاد یک محصول کارآمدتر و بدون مشکل را فراهم خواهد کرد. در حالت ایده آل، فرآیند آنیل نباید به ابزار یا قطعه کار آسیب برساند.

در این حالت فلز نرم می شود که باعث می شود فرایندهای دیگر مثل ماشین کاری، انعطاف پذیری و به طور کلی تغییر ساختار قطعۀ مورد نظر به راحتی قابل انجام باشد. این فرایند برای انواع آلیاژها قابل فرم دهی که در دمای پایین نیاز به تغییر شکل دارند، قابلیت استفاده را دارا خواهد بود. این فرایند از سه طریق آنیل کامل، آنیل هم دما و آنیل پیوسته قابلیت بازپخت مواد وجود دارد. هر یک از این سه روش در جای مناسب با عملکرد مورد انتظار استفاده خواهند شد.

آنیلینگ چه مزایا و معایبی دارد؟

مزیت اصلی آنیلینگ یا بازپخت در این است که به راحتی کارایی یک محصول را بهبود می دهد. این روش همچنین باعث کاهش سختی مادۀ مورد نظر، بالا رفتن میزان انعطاف پذیری و فرم پذیری آن و در نهایت بالا بردن سطح ماشین کاری خواهد شد. آنیلینگ باعث کاهش شکنندگی محصولات فلزی در مقابل فرایندهای افزایش یا کاهش دما شده و در عین حال منجر به بالا رفتن خواص مکانیکی، مغاطیسی و هدایت الکتریکی این قطعات می شود.

اما از طرفی آنیل کردن هم مانند هر روش دیگر می تواند دارای معایبی باشد. یک اشکال جدی بر این روش وارد است و آن هم زمانبر بودن روش استفاده شده طبق موادی است که قرار است آنیل شوند. برای مثال موادی که باید در دمای زیاد آنیل شوند، در مقابل هم زمان بیشتری برای سرد شدن نیاز دارند. خصوصا اگر در کورۀ مخصوص این کار انجام شو،د مدت زمان آماده سازی قطعۀ مورد نظر طول خواهد کشید.

مطلب پیشنهادی : پروفیل ساختمانی

حرف آخر                                                          

آنیلینگ یا بازپخت یک فرآیند عملیات حرارتی است که ساختار ریز یک ماده را برای تغییر خواص مکانیکی یا الکتریکی آن تغییر می دهد. اگر هدف ما آنیل کردن قطعات فولادی باشد، این روش برای کاهش سختی، افزایش شکل‌پذیری و کمک به حذف تنش‌های داخلی استفاده می‌شود.